😉 Marie Curie (1867–1934)

Asfalt over de rivier, staal en beton in de hemel, regels voor elk hoekje. Toch lacht de wildernis om die zekerheid. Want tussen de kieren is altijd ruimte. Altijd een weg omhoog.

Ze voedt, biedt vruchtbare grond en zuiver water om te groeien. Haar principes zitten diep, onwrikbaar in de hevigste stormen. Ze geeft, niet uit plicht, maar uit een liefde die eindeloos stroomt als een bron. Ze is een moeder, niet alleen voor wie haar eert, maar voor iedereen die leeft en ademt door haar zorg.

Komedie en tragedie vind je in verhalen, beelden, geschreven teksten, muziek, dans, toneeluitvoering, cabaret en nog zoveel meer. Het verbind, het raakt en maakt dat we ons mens voelen. Een lach en een traan is net zoals zon en regen, we kunnen niet zonder deze elementen. Maar wij moeten het wel terug blijven voeden. 

Terwijl de hanen luidkeels kraaien en pronken met hun kleurige veren, loopt de kip rustig verder. Zij weet wat echt van belang is. Geen show, geen lawaai alleen een vastberaden blik en een open hart. In haar mandje draagt ze een ei.