Het ware symbool van complementair: de kat.
Niet zomaar een metgezel, maar een muze. Ontspannen, maar altijd waakzaam. Onafhankelijk, maar dorstend naar loyaliteit. Trots in zijn eenzaamheid, maar op zoek naar nabijheid. Zacht als een aai, maar in staat tot een dodelijke blik...
Het is deze dualiteit die mij inspireert. Een harmonie van contrasten, een levend evenwicht. Hij belichaamt wat complementair verdedigt: de acceptatie van al je facetten, zelfs de meest tegenstrijdige. Het recht om zowel zacht als fel te zijn, kalm en vastberaden.
