Asfalt over de rivier, staal en beton in de hemel, regels voor elk hoekje. Toch lacht de wildernis om die zekerheid. Want tussen de kieren is altijd ruimte. Altijd een weg omhoog.
Hij weet dat. Met de scherpe blik van een jager en de onwrikbare wil van een overlever ziet hij wat anderen over het hoofd zien. Bouw maar hoger. Sluit maar af. Zet maar bordjes neer. Hij vliegt gewoon door.
Zijn kracht? Niet het ontvluchten van de chaos, maar het beheersen ervan — en dan, met precisie, een duikvlucht nemen recht op zijn doel af.en.
Reactie plaatsen
Reacties